ความเดิมตอนที่แล้ว
จิม นี่คือลูกสาวฉัน โซเฟีย
คุณเคยคิดจะหนีไปจากทุกสิ่งทุกอย่างมั้ย
ก็มีบ้าง
นี่เป็นภาพวาดของชายที่ได้รับการรักษาด้วยน้ำ
นี่คือราส อัล กูล
เขาต้องการมีดเล่มนั้น
เปิดประมูลที่ 50,000 เหรียญ
100,000 เหรียญ
2,000,000 เหรียญ
ขายให้คุณบรูซ เวย์น
เรียกว่าเป็นแฟนพันธุ์แท้เลยก็ได้
อะไรเอ่ย มีสีดำ ขาวและแดงเต็มไปหมด
ม้าลายโดนยิง
ฉันว่าสมองคุณผิดปกติแล้วล่ะ เอ็ด
กอร์ดอน นายมีแขก
- คุณไม่ควรกลับมาที่นี่ - ฉันเป็นทายาทฟัลโคน
คุณมาตามหามาเฟีย และนั่นคือสิ่งที่คุณเจอ
มีดนั่นเป็นกุญแจ...
สู่ทุกสิ่งทุกอย่าง
ไม่ใช่ทุกอย่างหรอก
งดงามมาก
คุณได้มันมาจากการประมูลเหรอ
ตามตำนานบอกว่า มันเป็นมีดที่ใช้ในพิธีศพ
ของกษัตริย์เมโสโปเตเมียในศตวรรษที่หนึ่ง
เบลาห์ซี
แล้วคุณต้องการอะไรจากผม คุณเวย์น
อะไรก็ได้ที่คุณบอกผมได้ ดร. วินทรอป
ผมอยากรู้ให้ชัดเจนว่าผมซื้ออะไรมา
บางทีคุณน่าจะทำแบบนั้น
ก่อนที่จะทิ้งเงินสองล้านเหรียญไป จริงมั้ย
ทิ้งมันไว้กับผมคืนนี้
กลับมาแล้วครับ
ให้ตายสิ
ปู่ต้องทำความสะอาดห้องนั้นจริงๆ แล้ว
หลานชายตัวแสบของผมเอง
ผมได้รับอนุญาตให้ใช้ ห้องก็บเอกสารทางประวัติศาสตร์ซึ่งสะอาดมากๆ
ที่ห้องสมุดกลางของก็อตแธม และเขาใช้ที่นั่นในการทำการบ้าน
นี่ อเล็กซ์ ขอแนะนำให้รู้จัก
คุณบรูซ เวย์น และผู้ปกครองของเขา
- อัลเฟรด เพนนีเวิร์ธ - ว่าไง
ไอ้นี่มาได้ไงเนี่ย
อักษรรูปลิ่มนั่นมีมาก่อนสมัยฟินีเชียแน่นอน
อเล็กซ์เป็นนักศึกษาประวัติศาสตร์ตัวยง ที่บางครั้งก็ช่วยผม
ขอคุยด้วยหน่อย คุณหนูบรูซ
ให้ตาแก่เพี้ยนๆ เข้ามาเกี่ยวด้วยก็เรื่องนึง แต่เด็กผู้ชายด้วยเนี่ยนะ
อย่าลืมว่าเขาอยากได้มีดนั่น
มันสำคัญอะไรนักหนาจนราส อัล กูล
ถึงอยากได้มันนัก เราต้องรู้ให้ได้
ดร. วินทรอป
อเล็กซ์
ผมต้องขอให้คุณเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ
- แน่นอน - ได้เลย
ผมหมายถึง...
ได้ครับ คุณเวย์น
พรุ่งนี้ผมจะกลับมาดู
แล้วพบกัน
ไม่
เอาน่า เอ็ด เร็วเข้า
นายต้องทำได้
มันต้องเป็นปริศนาที่สมบูรณ์แบบ
ไม่!
ใช่
ใช่แล้ว
ใช่เลย!
ใช่!
ใช่ นาย
คืนพรุ่งนี้ ออสวอลด์
จะเป็นคืนสุดท้ายในชีวิตนาย
[คอบเบิ้ลพอตประกาศกร้าว] ["จุดสิ้นสุดแห่งอาชญากรรม" ในก็อตแธม!]
อเล็กซ์
เอาคัมภีร์พาลมีเรียนมาให้ปู่หน่อย
มีอะไรฮะ
"เขา ผู้ผุดขึ้นมาจากน้ำ"
"ที่ความตายมิอาจแตะต้อง"
"ด้วยมีดศักดิ์สิทธิ์เล่มนี้"
"ชะตาอันอำมหิตสุดท้ายของเขา"
"จะได้รับการเติมเต็ม"
"แผ่นดินจะสั่นไหว"
"เลือดจะหลั่งไหล"
"ทุกสรรพสิ่งจะสั่นสะท้าน"
"ต่อหน้าเศียรมาร"
อะไรคือเศียรมารเหรอครับ
ไม่ใช่ "อะไร" หลานปู่
"ใคร" ต่างหาก
มีตำนานที่เกิดขึ้นช่วงเดียวกับมีดเล่มนี้
เกี่ยวกับชายที่ไม่อาจตาย
หรือตายไปแล้ว แต่ฟื้นคืนชีพ
หลานเคยอ่านพบชื่อราส อัล กูลมั้ย
เขาเป็นขุนพล
แต่คนพวกนั้นมีเรื่องราวที่แต่งขึ้น เกี่ยวกับพวกเขา
มันเป็นแค่เรื่องเล่า
เด็กเอ๋ย ผู้คนเชื่อในเรื่องเล่าเหล่านี้
พวกเขาฆ่ากันเพราะความเชื่อ
ปู่คิดว่าบรูซ เวย์นไปเจอบางอย่าง
ที่ซับซ้อนกว่าที่เขาคิดไว้มาก
และอันตรายอย่างยิ่ง
ไม่ควรมีใครอยู่ที่นี่แล้วนี่
เอ้านี่ เอาไปไว้ในห้องทำงานปู่
อยู่เงียบๆ เร็วเข้า
ดร. ไนลส์ วินทรอป
- ยินดีที่ได้พบ - คุณเป็นใคร
พิพิธภัณฑ์ปิดแล้ว
คุณผ่านยามมาได้ยังไง
ต้องขอโทษด้วย
แต่ธุระของผมเร่งด่วนมาก
"กรีก แจกัน ศตวรรษที่สอง"
แจกันนี่ถูกทำขึ้นโดยนักปลอมแปลง ที่มาร์ราคิชในศตวรรษที่ 15
เขาเก่งใช่ย่อย แต่ชอบเล่าเรื่องลามก
บอกผมมาว่าคุณเป็นใคร ไม่อย่างนั้นผมจะเรียกตำรวจ
ผมกำลังหามีดเล่มที่บรูซ เวย์น เอามาให้คุณก่อนหน้านี้
ผมไม่รู้ว่าคุณหมายความว่าอะไร
คนโกหกที่เก่งที่สุดที่ผมเคยเจอ เปิดซ่องอยู่ในเซี่ยงไฮ้
พรสวรรค์ที่มีมากล้นของเธอคือ
เรารู้ว่าเธอโกหก แต่เราไม่สนใจ
เราอยากเชื่อเธอซะเหลือเกิน
แต่คุณ ดร. วินทรอป โกหกได้แย่มาก
มีดอยู่ที่ไหน
ตำรวจกำลังมา
ผมก็คิดว่ายังงั้น
จุดสิ้นสุดของอาชญากรรมกะผีน่ะสิ
ฮาร์เปอร์เหรอ
- บุลล็อคไปไหน - เขาขอให้ฉันมาทำแทน
เขาลาหยุดพักร้อนสองสามวัน
คุณมาเฝ้าผมเหรอ
คุณต้องให้เฝ้ามั้ยล่ะ
- เขาเป็นใคร - ดร. ไนลส์ วินทรอป
ภัณฑารักษ์วัตถุโบราณ
ดูเหมือนจะมีคนหักคอเขา
แน่นอนว่าไม่มีพยาน
สัญญาณไฟไหม้กระตุ้นสัญญาณเตือนภัย
บางทีผู้ตายอาจกดสัญญาณก่อนที่จะ...
เออ ขอบใจ มีอะไรอีกมั้ย
อันที่จริงก็มี
ตามสมุดเยี่ยมของศาสตราจารย์ที่ซี้แหงแก๋คนนี้
คนสุดท้ายที่มาเยี่ยมเขา
เพิ่งบ่ายวานนี้เอง...
บรูซ เวย์น
ไม่เป็นไร ให้เขาเข้ามา
นักสืบกอร์ดอน
อะไรกัน...
- เกิดอะไรขึ้น - เรากำลังคิดว่า
จะถามเธออยู่เหมือนกัน
เธอเพิ่งมาพบดร. วินทรอปเมื่อวานนี้ ถูกมั้ย
ผม...
ผมซื้อมีดโบราณที่การประมูล
ดร. วินทรอปตกลงที่จะตรวจสอบมันให้ผม
ผมแวะมาเพื่อดูว่าไปถึงไหนแล้ว
เขาถูกฆ่าเมื่อไหร่
ดูจากสัญญาณไฟไหม้ หลังเที่ยงคืนไม่นาน
ไม่ว่าใครเป็นคนทำ ต้องลอบผ่านยามเข้ามา
หลานชายเขา อเล็กซ์ รุ่นเดียวกับผม เด็กกว่านิดหน่อย
- คุณได้พูดกับเขารึยัง - ไม่มีใครเห็นเด็กที่ไหน
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
มีดอยู่ไหน
อัลเฟรดพูดถูก ผมไม่ควรทิ้งมันไว้ที่นี่
บรูซ ช้าหน่อย
มีดอะไรกัน
เธอคิดว่ามีคนฆ่าเพื่อแย่งมันเหรอ
นักสืบกอร์ดอน ผมจะบอกคุณสิ่งที่คุณต้องการรู้
ผมขอแค่ให้ผมตามไปด้วย
ถ้านี่เป็นเพราะมีด งั้นผมต้องรับผิดชอบ
บรูซ มีคนตาย มีเด็กที่อาจจะหายตัวไป
ไม่ใช่เวลามาเล่นเป็นนักสืบ
เธอรู้อะไรบ้าง มีดเล่มนี้พิเศษตรงไหน
เท่าที่ผมรู้ มันเป็นแค่มีดเก่าๆ เล่มหนึ่ง
แต่ผมจ่ายเงินไปเยอะเพื่อซื้อมัน
มีคนประมูลอีกคน อยากได้มากซะด้วย
บาร์บาร่า คีน
งั้นเหรอ
งั้น ฮาร์เปอร์จะตามหาตัวหลานชาย
ฉันจะไปจัดการเรื่องบาร์บาร่า ส่วนเธอกลับบ้านไปซะ
ฉันจะโทรหาถ้าต้องการตัวเธอ
คุณมาแล้ว มาได้ซะที
ผมให้คุณรอนาน ต้องขอโทษด้วย
ดูเหมือนแขกของผมจะมาถึงแล้ว
ใช่แล้ว
ต้องบอกเลยว่า พวกมันไม่ค่อยเข้ากับสถานที่เท่าไหร่
ถ้าคุณเอามีดมาได้ตอนที่ผมขอ
พวกมันคงไม่จำเป็น
มีดเล่มนี้พิเศษอะไรนักหนา
คุณค่าทางจิตใจเหรอ
แค่ชะตากรรมที่เกิดจากเลือดและมนตรา
เป็นเวลา 2,000 ปีมาแล้ว
ทีนี้เจ้าครึ่งคนครึ่งหมานี่จะไปเอา...
เขาชื่ออะนูบิส
และใช่
เอามีดมาให้ฉัน แล้วแกจะฆ่าเด็กนั่นก็ตามใจ
เจ้านาย
เคาะประตูด้วย วิคเตอร์ เราคุยกันแล้ว
เธอมาแล้ว
ให้เธอเข้ามา
คุณฟัลโคน ยินดีต้อนรับสู่ก็อตแธม
คุณคอบเบ้ิลพอต ยินดีที่ได้พบคุณ
เรียกผมว่าออสวอลด์ก็ได้
เชิญนั่ง
ขอบคุณที่มาพบผม
ฉันได้เรียนรู้จากพ่อ
ว่าเวลาราชาแห่งก็อตแธมเรียกคุณ คุณต้องมา
แล้วคาร์ไมน์สบายดีมั้ย
เราจะได้เจอเขาเร็วๆ นี้มั้ย
มาพูดกันเรื่องที่เห็นได้ชัดเจนดีกว่ามั้ย
ได้เลย
ฉันไม่สนใจในธุรกิจผิดกฎหมายของพ่อฉัน
ฉันมาที่นี่เพราะตระกูลฟัลโคน มีมูลนิธิการกุศลหลายอย่าง
ที่ฉันต้องดูแล
และคุณจะสามารถดูแลได้ก็ต่อเมื่อ
มาที่เมืองของผมด้วยตัวเอง
- ฉันเข้าใจที่คุณกังวล... - อ๋อ งั้นเหรอ
แต่ฉันรับรองกับคุณได้ว่า
มันไม่จำเป็น
รู้มั้ย พ่อคุณสอนผมหลายอย่าง
หนึ่งในนั้นคือให้ระแวงไว้ก่อน
ตัวอย่างเช่น พอผมเข้ามาคุม
หัวหน้าแก๊งเก่าแก่ก็หนีไปซ่อนตัว
ทีนี้ บางทีพวกเขาอาจหายตัวไปเลย
หรือบางทีพวกเขาอาจจะรอฟัลโคน...
กลับมานำการกบฏ
ใครจะไปรู้
แต่ผมได้ยินเสียงพ่อคุณกระซิบในหู
"จงระวัง"
ทีนี้...
ผมต้องการรู้ว่าคุณไม่ได้จะมาทำเรื่องงี่เง่า
อย่างสร้างอาณาจักรพ่อคุณขึ้นมาใหม่
ไม่อย่างนั้น...
ผมจะแทงคุณ
ตอนฉันอายุสิบสาม พ่อส่งฉันไปที่อื่น
เขาบอกว่าก็อตแธมอันตรายเกินไป
แต่ที่นี่เป็นบ้านของฉัน
ฉันอยากกลับมาบ้าน
ฉันถึงมาที่นี่
พอใจรึยัง
ก็อตแธมเป็นบ้านเกิดของเราทุกคน
ผมว่าเราไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง
ฝากความคิดถึงไปถึงพ่อคุณด้วยนะ
จิม
แปลกใจจังเลย
บาร์บาร่า
ได้ยินว่าคุณกลับมาแล้ว
ทำได้ดีเหมือนเคยสินะ
ผู้หญิงต้องทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้
คุณดูเปลี่ยนไป
ชอบฉันแบบนี้มากกว่ามั้ย
คุณเพิ่งเสนอซื้อมีดที่การประมูล
นึกว่ามาเรื่องอะไร
ตอนนี้มีดเล่มนั้นหายไป และคนที่เคยมีมันตายแล้ว
เมื่อคืนราวเที่ยงคืนคุณทำอะไรอยู่
ฉันอยู่ที่นี่
มีพยานรู้เห็น
เสร็จธุระรึยัง
ยัง
ทั้งร้านนี้
ทั้งเงินที่คุณใช้ประมูลมีด
- ใครเป็นคนจ่ายให้คุณ - ลูกค้ารายหนึ่ง
และถึงจะอยากบอก ฉันก็บอกชื่อกับคุณไม่ได้
ราส อัล กูลใช่มั้ย
ถ้าชื่อของเขาคือราส อัล กูล คุณไม่รู้หรอกว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร
ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงใคร หรืออะไร
ทีนี้จะให้ฉันเรียกทนายมั้ย
แล้วเราจะติดต่อมา
มาเถอะ
เธอตามฉันมาเหรอ
ทั้งๆ ที่ฉันบอกให้เธออยู่ห่างๆ เธอคิดบ้าอะไรอยู่
ผมบอกคุณแล้วว่าผมต้องรับผิดชอบ คุณน่าจะให้ผมมากับคุณ
เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังโกหก
ผมช่วยคุณหาตัวฆาตกร หาอเล็กซ์ได้
นั่นมันหน้าที่ฉัน!
อยากช่วยใช่มั้ย
ใครคือราส อัล กูล
แล้วทำไมก่อนหน้านี้เธอถึงไม่พูดชื่อเขา
ผมไม่แน่ใจว่าเขาเกี่ยวข้องรึเปล่า
- วิธีที่เธอพูด ผม... - เธอกำลังโกหกอีกแล้ว
ราส อัล กูลเป็นหัวหน้าที่แท้จริงของสภานกฮูก
เขาเป็นต้นเหตุของไวรัส
และที่ผมถูกจับตัวไป
แล้วเธอไม่คิดจะพูดถึงเรื่องนี้ก่อนเหรอ
ทำไมเขาถึงต้องการมีด มันสำคัญอะไรนักหนา
ผมไม่รู้ นั่นคือสิ่งที่ผมพยายามจะหาให้ได้
- ว่าไง - กอร์ดอน เด็กนั่นไม่อยู่บ้าน
เท่าที่รู้ ปู่เขาเป็นคนดูแล
ระหว่างที่พ่อแม่เด็กกำลังเดินทาง
เขาไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน ไม่มีใครเห็นเขา
ให้ตายสิ
ฟังนะ ผมต้องการข้อมูลทั้งหมดที่คุณจะหาได้
ของชายชื่อราส อัล กูล
เขาอาจมีส่วนเกี่ยวข้อง
ได้เลย แต่ช่วยสะกด...
ไม่มีใครเห็นเด็กคนนั้น
เขากำลังซ่อนตัวอยู่
หรือไม่ชายที่ฆ่าปู่ของเขาก็ได้ตัวไป
ตำรวจได้รับสัญญาณไฟไหม้ที่พิพิธภัณฑ์
อเล็กซ์น่าจะเป็นคนดึงสัญญาณ
และเอามีดไปด้วย
ถ้าเป็นแบบนั้น เขาคงซ่อนตัวอยู่ หวาดกลัว
เขาจะไปอยู่ที่ไหนได้ คิดสิ
ผมเจอเขาแค่แป๊บเดียว
อยากเล่นเป็นนักสืบไม่ใช่เหรอ โอกาสมาสถึงแล้ว
เขาใส่เสื้อผ้าอะไร เขาพูดว่าไงบ้าง บอกอะไรฉันมาสิ
เขาใส่เครื่องแบบนักเรียน
เขาเพิ่งกลับมาจากท่องหนังสือที่...
ห้องสมุดกลางเมืองก็อตแธม
ปู่ของเขามีห้องที่นั่น อเล็กซ์มีกุญแจ
ถ้าเขากำลังซ่อนตัว
เขาคงตัดสินใจที่จะไม่เชื่อใจตำรวจ
ถ้าฉันไปเอง เขาคงหนี
เขาต้องเห็นหน้าคนที่เขารู้จัก มาเถอะ
เอ็ด นิกม่าส่งนายมาเหรอ
เอ็ดเวิร์ด นิกม่าคนนั้นไง
ทำอีกทีซิ
ออสวอลด์คนที่เคยเป็นเพื่อนฉัน แต่ตอนนี้เป็นศัตรู
นี่ฉันเอง เอ็ด นายจะได้รู้
ถึงเวลาที่เราต้องพบกัน ฉันว่านายคงเห็นด้วย
นายจะพบฉันได้ที่ ณ จุดที่ฟ้าตัดดิน
ที่ที่น้ำไหลและมีนกบิน
ตอนหัวค่ำเราจะพบกัน ไว้เจอนายที่นั่น
เราจะจบทุกอย่าง เว้นแต่นายจะกลัวจนตัวสั่น
นั่นมันบ้าอะไร
เราควรทรมานพวกเขา
เพื่อให้บอกเราว่านิกม่าอยู่ที่ไหน
ไม่เอา เขาพบเราข้างถนน
นายต้องพูดแบบนั้นอยู่แล้ว
ไปซะ!
สาวเสิร์ฟที่บาร์คนนั้นที่จับตัวเอ็ดไป บอกว่าเขามือตก
เห็นได้ชัดว่าเธอเข้าใจผิด เขามาลูกไม้เดิม
งั้นฉันจะไปพบเขา
นายกับคนของนายจะซ่อนอยู่ใกล้ๆ
โจมตีเมื่อฉันสั่ง แต่อย่าฆ่าเอ็ด
ฉันอยากให้วิคเตอร์แช่แข็งเขาอีก
- อะไรนะ - ไม่ใช่แก วิคเตอร์อีกคน
"ณ จุดที่ฟ้าตัดดิน"
"ที่ที่น้ำไหลและมีนกบิน"
แน่นอนว่าเขาหมายถึงท่าเรือ
รวบรวมคนของนาย
ฉันต้องการตัวเอ็ด นิกม่า
ห้องเก็บบันทึกประวัติศาสตร์
อยู่ด้านหลัง
[ห้องบันทึกประวัติศาสตร์]
อเล็กซ์
นี่ฉันเอง บรูซ เวย์น
นายออกมาได้ ปลอดภัยแล้ว
อเล็กซ์ ได้โปรด ฉันแค่อยากช่วยนาย
อเล็กซ์
นี่นักสืบกอร์ดอน
นายไว้ใจเขาได้
โอเคๆ ก็ได้
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ชายคนนั้น เขาฆ่าปู่
เขาฆ่าปู่ของผม
เป็นผู้ชายเหรอ นายได้เห็นหน้าเขามั้ย
ผมเห็นเขาจากข้างหลัง
เขาต้องการมีด คุณรู้รึเปล่าว่ามันอันตราย
ไม่ ฉันไม่รู้
อเล็กซ์ เราต้องพานายไปที่สถานี
ผมไปไม่ได้ ชายคนนั้น เขาจะคิดว่าผมเห็นเขา
- เขาจะมาตามล่าผม - ฉันจะคุ้มครองเธอ ฉันสัญญา
เขาจะไม่หยุดจนกว่าจะได้มีด
อเล็กซ์ มีดอยู่กับนายรึเปล่า
ไม่ ผมซ่อนเอาไว้
พาอเล็กซ์ไปแล้วไปพบฉันที่สถานี ไปได้
ใครส่งแกมา
ช่วยได้เยอะเลย
บรูซ
วิ่ง!
- บรูซ เวย์นได้มาที่นี่มั้ย - ไม่
เราออกหมายตามตัวทั่วเมืองแล้ว
แล้วชื่อที่ให้ไปล่ะ
ไม่ได้อะไร ฉันลองริชาร์ด กัล ราล์ฟ กูล...
นักสืบกอร์ดอนครับ
ราส อัล กูล
รัฐมนตรีวัตถุโบราณ แห่งสถานกงสุลนานดา พาร์บาต
ขอบคุณที่มาครับ
นานดา พาร์บาต นั่นอยู่แถบเขาหิมาลัยใช่มั้ย
เก่งมาก คุณนักสืบ
มีไม่กี่คนในประเทศคุณ ที่เคยได้ยินชื่อประเทศเล็กจิ๋วของเรา
เราไปคุยกันห้องทำงานของผู้กองดีกว่า
จะได้คุยเป็นการส่วนตัว
แน่นอน
- เดี๋ยวผมมา - ขอบคุณ
ฉันไม่เข้าใจ
นี่คือคนที่คุณตามหาข้อหาฆาตกรรมงั้นเหรอ
ทำไมอยู่ดีๆ เขามาที่นี่
บาร์บาร่าคงบอกเขาว่าเรากำลังหาตัวเขาอยู่
- ใช่ แต่... - นักเลงสองคนที่ห้องสมุด
ถ้าพวกมันทำงานให้เขา
พวกมันคงบอกเขาว่าเราได้ติดต่อกับอเล็กซ์
เขาอาจคิดว่าอเล็กซ์มอบมีดให้กับเรา
ผมใช้เรื่องนั้นได้
โทรหาอัลเฟรด เพนนีเวิร์ธ
ดูว่าเขาได้ข่าวจากบรูซ เวย์นรึยัง
ไอ้ตัวนั่นกัดผม
- ฉันต้องพานายไปโรงพยาบาล - ไม่ๆ
งั้นไปหาตำรวจ
- นักสืบกอร์ดอน... - ไม่ ไม่ได้ พวกมันจะหาผมพบ
ผมขอโทษด้วย
ผมกลัว
ผมไม่รู้ว่าคุณทำได้ยังไง
คุณสู้กับคนพวกนั้น และผม...
ผมยืนตัวแข็ง
เหมือนกับตอนที่ชายคนนั้นฆ่าปู่ของผม
ความกลัวเป็นเรื่องปกติ
ในตรอกที่พ่อแม่ฉันถูกฆ่า
ฉันกลัวแทบตาย
ฉันได้แต่ยืนอยู่ตรงนั้น
มันไม่ผิดที่เราจะกลัว
แต่เมื่อนายคิดได้ว่ามันเป็นเรื่องปกติ นายสามารถเอาชนะมันได้
จากนั้น นายสามารถจะโต้ตอบ
สู้กลับ
ผมรู้สึกแย่แทนคุณจัง
ตอนที่เรื่องนั้นเกิดขึ้นกับพ่อแม่คุณ
เด็กที่โรงเรียนพูดถึงกันแต่เรื่องคุณ
พวกเขาว่าไงบ้าง
ว่าคุณอยู่คนเดียวในคฤหาสน์
ไม่ไปโรงเรียน
บินไปมาในเครื่องบินเจ็ต
พวกเขาทำให้คุณดูประหลาด
- บางทีฉันอาจเป็นแบบนั้น - ไม่นะ
คุณเจ๋งดี
ผมสิประหลาด
และคุณก็ประหลาดหน่อยๆ ด้วยล่ะมั้ง
แต่...
คุณเจ๋งแบบประหลาด
ผมจะพาคุณไปหาที่ซ่อนมีด
ต้องการดื่มอะไรมั้ย กาแฟเป็นไง
นั่นไม่จำเป็น ผมคิดว่าคุณรู้ว่าผมมาที่นี่ทำไม
- ช่วยบอกผมที ท่านรัฐมนตรี - บาร์บาร่า คีน
คนที่คุณไปหา เธอทำงานในนามของรัฐบาลของประเทศผม
เพื่อนำทรัพย์สินบางอย่างกลับคืน
ทรัพย์สินดังกล่าวเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของเรา
ถ้างั้นทำไมไม่มาประมูลเองล่ะครับ
มีการขัดแย้งเรื่องความเป็นเจ้าของ
และถ้าผมประมูลอย่างเปิดเผย นั่นจะเป็นการส่งสัญญาณเตือน
ฉะนั้นกระทำการอย่างเงียบๆ ดูจะเหมาะสมกว่า
แต่คุณคีน
ล้มเหลว
และตอนนี้
ช่างน่าเสียดาย ผมเข้าใจว่ามีการฆาตกรรมเกิดขึ้นใช่มั้ย
ดร. ไนลส์ วินทรอป
ภัณฑารักษ์ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ของก็อตแธม
นั่นเลวร้ายมาก
แต่เหตุผลที่ผมมานี่ คุณนักสืบ
เพื่ออ้างสิทธิ์ความเป็นเจ้าของ แทนรัฐบาลของผม
และวิงวอนขอให้คุณคืนมีดให้กับผม
คุณบอกว่ามีดเล่มนี้มีความสำคัญกับประเทศคุณ
ช่วยอธิบายหน่อย
มีเรื่องเล่าเก่าแก่ในหมู่คนของเรา
ถึงชายผู้ที่ไม่อาจตาย
ในช่วงที่เขามีชีวิต เขาได้ทำเรื่องเลวร้าย
ก่อตั้งอาณาจักรยิ่งใหญ่
แล้วก็หายตัวไป
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ถ้าคุณเชื่อตามตำนาน
เขาทิ้งบัลลังก์ของเขาไป โดยสาบานว่าวันหนึ่งจะกลับมา
และเติมเต็มชะตาของเขา
แต่นั่นจะต้องพึ่งมีดเล่มหนึ่ง
มีดเล่มนี้
ก็แค่เรื่องเล่า
อย่างที่ผมบอก
แต่สำหรับคนของผม
มันมีความหมายมาก
ผมหวังว่านั่นจะทำให้คุณหายสงสัย
ก็ได้บ้าง
แต่คือว่า ท่านรัฐมนตรี
ความกังวลหลักของผม
คือมีเด็กผู้ชาย หลานชายของภัณฑารักษ์
เขากำลังถูกตามล่า
นั่นอาจเป็นเพราะมีดเล่มนั้น
หรือบางที
ฆาตกรคิดว่าเขาเห็นบางอย่าง
แล้วเขาได้เห็นมั้ย
ไม่
- งั้นเขาก็ปลอดภัย - ใช่ แต่เรื่องของเรื่องคือ
ผมต้องการรู้ให้แน่ชัด
ก่อนที่ผมจะทำอะไรที่อาจเปลี่ยนแปลงรูปคดี
อย่างเช่นปล่อยมีดออกไป
ขอผมดูมีดหน่อยได้มั้ย คุณนักสืบ
ผมจะได้ค่อยเบาใจหน่อย
กอร์ดอนหายหัวไปไหน
กอร์ดอน เขาเข้าไปแล้ว!
กอร์ดอน บรูซอยู่ที่ไหน
แก!
- อัลเฟรด ถอยออกมา! - อย่ามาห้ามผม
คุณไม่รู้ว่าใครอยู่ในนั้น
ผมเริ่มจะเข้าใจแล้ว แต่ทำแบบนี้ไม่มีประโยชน์
ผมต้องการให้คุณใจเย็นๆ
- ให้ผมพูดกับเขาให้เสร็จก่อน - กอร์ดอน
- ไม่ใช่ตอนนี้! - กอร์ดอน!
เขาหายตัวไปเฉยๆ
เขารู้ว่ามีดไม่ได้อยู่กับเรา
เราต้องหาตัวบรูซ
- ดอนน่า ฟัลโคน - อย่าเรียกฉันแบบนั้น
- คุณต้องฟังเราพูด - ไม่ ฉันไม่ต้องฟัง
ฉันไม่ได้เชิญพวกคุณมานี่ เราจะไม่ประชุมกัน
ทีนี้ฉันจะขอคุณอย่างสุภาพ ได้โปรดกลับไป
เรารับใช้พ่อของคุณอยู่หลายปี
ตอนเพนกวินเข้ามาคุม เราต้องลงใต้ดิน
แล้วเราก็ได้ยินว่า มีคนตระกูลฟัลโคนกลับมาที่ก็อตแธม
เรารู้ว่าถึงเวลาแล้ว
พวกคุณเมินใส่พ่อฉันแบบที่เมินใส่ฉันด้วยรึเปล่า
ฉันเพิ่งบอกให้คุณกลับไป
แค่บอกเราว่า พ่อของคุณจะกลับมาเมื่อไหร่
แล้วทำให้เพนกวินนั่นรู้สำนึก
ช่วยเข้าใจฉันด้วย พ่อฉันจะไม่กลับมา
นี่เป็นเมืองของเพนกวิน
และฉันอยากให้พวกคุณกลับไป
- ก่อนที่เขาจะรู้ว่าพวกคุณมาที่นี่... - สายไปแล้ว
วิคเตอร์ แกขุดหลุมศพไว้กี่หลุม
สอง
แต่ใหญ่เหลือเฟือ
เสร็จซักที
ความระแวงของฉันหมดซะที
คุณหลอกใช้ฉัน
คุณให้ฉันมาที่คลับของคุณ
คุณรู้ว่าข่าวจะแพร่ออกไป
ว่าคนที่ภักดีกับพ่อฉันจะมาหาฉัน
เอาฉันเป็นเหยื่อล่อให้คุณ
ต่างกันอยู่หน่อยนึง ที่รัก
ปกติหนอนจะถูกกิน
งั้นจะเชื่อใจฉันรึยัง
คุณยังมีชีวิตอยู่ จริงมั้ย
เป็นผมจะปลูกกุหลาบ มันช่วยกลบกลิ่น
เป็นพ่อฉันคงไม่ฆ่าคนพวกนั้น
เขาคงจะเชิญฉันไปที่คลับของเขา แล้วทำยิ่งกว่านั้น
เขาคงจะเชิญฉันไปกินมื้อค่ำ
ให้คนเห็นเราในที่สาธารณะ
ส่งสารว่าผู้ครองอำนาจเดิมสนับสนุนฉัน
และคนพวกนั้นที่คุณฆ่าจะยอมภักดีกับคุณ
แต่ตอนนี้พวกเขาเป็นปุ๋ยไปแล้ว
คืองี้ พ่อของฉันรู้วิธีที่จะสร้างทุกอย่าง บนความแข็งแกร่งของผู้อื่น
แต่มันเป็นเมืองของคุณ
ยุคใหม่ วิธีใหม่
เคยมีกล่องใส่อัญมณีสุเมเรียนโบราณอยู่ตรงนี้
ผมเพิ่งเอาของมาวางแทน
ซ่อนไว้ในที่แจ้ง
ความคิดดี
บรูซ มีตำนานเกี่ยวกับมีดเล่มนี้
ว่าเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นเพราะมัน
แต่ถ้ามันไม่ใช่แค่เรื่องเล่าล่ะ
ปู่ผมต้องตาย
ชายคนที่ฆ่าเขา
เขาจะได้สิ่งนี้ไปไม่ได้
ฉันจะไม่ยอมให้เขาได้มันไป
ฉันสัญญา
เราต้องไปจากนี่ วิ่ง เร็ว!
สถานกงสุลนานดา พาร์บาต ยังหาเรื่องบ่ายเบี่ยง
และเราเข้าไปไม่ได้ถ้าไม่มีหมายค้น
- บรูซยังไม่ได้โทรหาคุณเหรอ - ยัง
คุณคิดยังไงถึงให้เขาตามไป
สืบเรื่องฆาตกรรมตั้งแต่แรก
คุณไม่มีสิทธิ์มาว่าผม เรื่องความไม่ซื่อตรงและเปิดเผย
คุณกับบรูซกำลังทำอะไรลับหลังกันอยู่หลายสัปดาห์
คุณสองคนเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องอะไรเข้าล่ะ
ให้ตายสิ อัลเฟรด ผมอยู่ข้างคุณนะ
ก็อาจใช่
แต่คุณหนูบรูซจะบอกอะไรคุณบ้าง นั่นเป็นการตัดสินใจของเขา
จริงมั้ย
คุณเป็นผู้ปกครองเขา
คุณสามารถล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวเขาได้นี่
ถ้ามันจะทำให้เขาพ้นจากอันตราย
เอาให้ตรงประเด็น
ทำไมคุณต้องการหาตัวเด็กของผม
ให้ผมทำอะไรได้
ผมสั่งให้ตำรวจทุกนายในเมืองระวัง
แต่ตราบเท่าที่ราส อัล กูล คิดว่ามีดอยู่ที่เขา
ชีวิตเขาก็ตกอยู่ในอันตราย
เออ งั้นเด็กอีกคนล่ะ
เขาบอกรึเปล่าว่ามีดอยู่ไหน
ไม่ แต่ผมต้องสันนิษฐานว่า บรูซกำลังพาเขาไปเอามีด
ก็ได้
ต้องมีคำใบ้หรืออะไรบางอย่างอยู่ในนี้
- อะไร - คุณอยู่นี่แหละ
อะไร
การเข้าถึงที่ผมให้คุณขึ้นอยู่กับความเชื่อใจ
ถ้าคุณไม่ตรงไปตรงมากับผม ผมก็ทำอะไรไม่ได้
ฮาร์เปอร์
ถ้าคุณเพนนีเวิร์ธพยายามจะหนี จับเขาได้เลย
ข้อหาอะไร
เดี๋ยวเธอก็คิดออก
ผมไปที่ท่าเรือ
ผมรอ เอ็ดไม่ได้มา
เขา...
- ให้ตาย จะร้องก็ร้อง! - ได้
หนึ่ง สอง...
"ฉันรอแล้วรอเล่า แต่นายก็ไม่มา"
"นายคงเป็นคนขี้ขลาดหรืออาจะแย่กว่า"
"ฉันจะให้โอกาสนายอีกครั้ง ให้นายแสดงความกล้า"
"ไปพบฉันอีกครั้ง คราวนี้ตอน 0 นาฬิกา"
"ฉันจะช่วยนายด้วยการมอบคำใบ้"
"สถานที่นี้ทำให้บางคนมุสา"
"บ้างเอ่ยวาจา บ้างหลั่งน้ำตา"
บอกตรงๆ นั่นเป็นที่ไหนก็ได้
ให้เราทรมานพวกมันได้รึยัง
ก็เอาสิ
เดี๋ยวก่อน
วิ่ง
บรูซ
ก้มลง!
ไปเร็ว ไปกัน
พาเขาออกไป เร็ว
ปล่อยฉัน
บอกฉันได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
มีดเล่มนี้สำคัญอะไรนักหนา
ทำไมต้องมีคนตายเพราะมัน
ถามได้ดี คุณนักสืบ
อีกเดี๋ยวคุณก็จะได้คำตอบ
ส่งมีดมาให้ผม แล้วผมจะปล่อยตัวเด็ก
เธอต้องชอบแบบนั้นแน่ จริงมั้ย
แน่นอน
บรูซ ส่งมีดมาให้ฉัน
คุณไม่เข้าใจ
เขาฆ่าอัลเฟรด
แล้วชุบชีวิตเขาขึ้นมาใหม่
และปู่ของอเล็กซ์กลัวมีดเล่มนี้
ผมเอามันให้เขาไม่ได้
ถ้าเราไม่ส่งมันให้เขาตอนนี้ อเล็กซ์ตายแน่
- นั่นคือสิ่งที่สำคัญตอนนี้ - ไม่
คุณไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
ผมทำไม่ได้
ทำได้ดีมาก บรูซ
เธอเริ่มที่จะมองอะไรได้ชัดเจนขึ้นสักที
คำถามคือ...
เธอแกร่งพอมั้ย
- ไม่ - วางอาวุธ
ยกมือขึ้น คุกเข่าลง
จับผมสิ
ราส อัล กูลกำลังถูกนำตัวไปที่แบล็กเกต
และเราติดต่อกับพ่อแม่ของอเล็กซ์แล้ว
ต้องใช้เวลาสองสามวันกว่าจะถึงบ้าน
บรูซ
ราส์เป็นโรคจิต
เธอไม่มีส่วนในการกระทำของเขา
ฉันอยากช่วย
แต่ทุกอย่างเท่าที่เธอบอกมา
อัลเฟรดตายและฟื้นคืนชีพ น้ำอมฤต
ช่วยเล่าเรื่องที่น่าเชื่อกว่านี้ได้มั้ย
ตอนนี้คุณคงเข้าใจแล้วว่าทำไมเราถึงไม่บอก
ไม่สำคัญว่าคุณจะพูดอะไร คุณนักสืบ
นี่เป็นความผิดของผมทั้งหมด
อเล็กซ์ต้องตายเพราะผม
ผมฆ่าเขา
ออสวอลด์!
ฉันต้องรอนาย
อีกแล้ว
และนายไม่ได้มา อีกแล้ว
ไอ้ขี้ขลาด
นายอยู่ไหน
ฉันอยู่นี่
และฉันอาจจะเป็นหลายสิ่ง
แต่ฉันไม่ใช่คนขี้ขลาด
ปริศนาของนายมันห่วย
"สถานที่นี้อาจทำให้บางคนมุสา"
"บ้างเอ่ยวาจา บ้างหลั่งน้ำตา"
นั่นหมายความว่าอะไรก็ได้
การโกหก การพูด การร้องไห้
นายแค่อธิบายความหลากหลาย ของพฤติกรรมมนุษย์
ไม่ใช่!
ฉันหมายถึงการ"นอนตาย" ต่างหาก
พังพาบลง นอนลง
ที่หมายความว่าตาย
คำตอบคือสุสานสโตเกอร์ แน่อยู่แล้ว
มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะมองไม่ออก
ยอมรับเถอะ เอ็ด นายคิดปริศนาไม่ออกแล้ว
ฉันเดาว่าเธอพูดถูก
- อะไร ใครพูดถูก - แฟนหมายเลขหนึ่งของนาย
เธอบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับนาย
ใช้เวลาตั้งนานกว่าฉันจะเชื่อ แต่...
นายไม่ฉลาดอีกแล้ว
ฉันฉลาดเกินไป
- ฉันคือ ริดเลอร์ - ให้ตาย ชื่อนั้นอีกแล้วเหรอ
บอกฉันหน่อย นายใช้เวลานานแค่ไหน ถึงจะคิดปริศนาพวกนั้นได้
- ฉันไม่รู้ - หนึ่งนาที สองนาทีเหรอ
สองสามชั่วโมง
หกชั่วโมง
- หกชั่วโมงเหรอ - ใช่!
สำหรับปริศนาห่วยๆ สองอันเนี่ยนะ
นั่นฟังเหมือนนายคนเก่ามั้ย
บางทีฉันยังกำลังฟื้นตัว จากการถูกแช่แข็งในก้อนน้ำแข็ง!
แต่การแก้แค้นจะต้องทำให้ฉันดีขึ้นแน่
นายไม่มีทางแก้แค้นฉันได้
ได้สิ
- ไม่มีทาง - ออสวอลด์
ฉันจะยิงนาย
ใช่ นายอาจยิงฉัน ฆ่าฉัน
แต่เขาเท่านั้นที่จะแก้แค้นฉันได้
ชายคนที่ฉันแช่แข็งบนท่าเรือ
ชายคนที่จะยอมฆ่าตัวตาย ก่อนจะเขียนปริศนางี่เง่าพวกนั้น
ชายคนที่ฉันยังไม่ยอมเอ่ยชื่อ
แต่เขาไม่อยู่แล้ว
นายเป็นแค่เอ็ด นิกม่า
ที่ไม่ใช่เอ็ด นิกม่าด้วยซ้ำ
เพราะเอ็ด นิกม่าจะต้องสังเกตเห็นบางอย่าง
อะไร
ในนี้ไม่รู้สึกเย็นเหรอ
นายจำเขาได้มั้ย
วิคเตอร์อีกคนของฉัน
ฉันจะจับนายแช่แข็งอีกรอบ
นายอยากได้ท่าเดิมหรือท่าใหม่
ไม่ เดี๋ยว ได้โปรด
- เข้าใจแล้ว ท่าเดิม - ไม่!
โอเค ออสวอลด์
ฉันไม่ใช่ริดเลอร์
เอาเลย
หยุด
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
ฉันจะไม่แช่แข็งนาย
ฉันจะได้แช่แข็งแค่เอ็ด นิกม่าเท่านั้น
ใครสนไอ้หมอนั่นกันล่ะ
ไม่ การแก้แค้นที่ดีกว่าคือให้นายมีชีวิตอยู่
โดยที่รู้ว่านายไม่ใช่เขา
และนายจะไม่มีวันเป็นได้อีก
ลาก่อน เอ็ด
ฉันเป็นใคร
ตอนนั้นฉันคงเจ็ดหรือแปดขวบได้
มันดึกมาก
ฉันแอบย่องลงบันไดมาแล้วเจอพ่อ
พร้อมชายคนหนึ่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า
ร้องขอให้เขาอภัยให้
พ่อฉันแทงเขาเข้าที่คอ
เช้าวันต่อมา ไม่มีแม้แต่รอยเลือด
เรากินอาหารเช้ากันที่โต๊ะตัวนั้น
คุณคงคิดว่าฉันคงอยากอยู่ให้ห่างจากก็อตแธม
แต่บ้านหลังนี้ เมืองนี้ อยู่ในสายเลือดฉัน
ฉันอยู่บ้านแล้ว จิม
มีข่าวลือว่า มีหัวหน้าเก่าแก๊งฟัลโคนสามคนหายตัวไป
พวกเขาซ่อนตัวอยู่
เพนกวินใช้ฉันเป็นเหยื่อเพื่อล่อพวกเขาออกมา
และฆ่าทิ้ง
แล้วคุณก็ปล่อยให้เขาทำเหรอ
อย่าโลกสวยไปหน่อยเลย จิม
คุณมาหาคาร์ไมน์ ฟัลโคนเพื่อขอความช่วยเหลือ
ไม่มีทางที่จะไม่มีการเสียเลือด
นั่นเป็นแผนของคุณเหรอ
เข้าใกล้เพนกวิน ทำให้เขาเชื่อใจ แล้วไงต่อ
ผมต้องรู้ว่าคุณจะทำอะไรต่อไป
ไม่ คุณไม่ต้อง
คุณต้องการเมืองนี้คืนจากเพนกวิน
ฉันจะให้มันกับคุณ
แต่คุณต้องเชื่อใจฉัน
บทบรรยายโดยวอร์เนอร์ บราเธอร์ส สตูดิโอ